Overijssel Heino – Kasteel het Nijenhuis

overijssel-heino-kasteel het nijenhuis-1Fotograaf Jan Hendrik van der Veen reisde vandaag af naar Heino. Gelegen tussen de dorpen Heino en Wijhe is het  kasteel omgeven door een prachtig landschap. De geschiedenis van kasteel het Nijenhuis begint in de late middeleeuwen. Lees verder

Drenthe – Nationaal Park Dwingelderveld

drenthe-dwingelderveld-5In Drenthe ligt Een bijzonder natuurgebied: Nationaal Park Dwingelderveld. Een gebied welke we af en toe bezoeken. De beheerders van het Dwingelderveld – Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten en particulieren – zorgen dat bossen, heidevelden en vennen in goede conditie blijven, lezen we op de site. Een park waar je als bezoeker nog eindeloos kunt genieten van de ongestoorde horizon. Lees verder

Overijssel Ossenzijl – Kalenberg – Weerribben

Een fietstocht vanaf buitencentrum De Weerribben is het startpunt voor een zwerftocht te voet, per fiets of per kano. In het centrum vinden we een vaste expositie, die ons alles vertelt over het ontstaan van het natuurgebied, de flora en de fauna. Lees verder

Drenthe Veenhuizen – Rooms katholieke kerk

steden nederland, veenhuizenDe rooms-katholieke kerk in de Kerklaan in  Veenhuizen in de provincie Drenthe, is vernoemd naar de heilige Hiëronymus Aemilianus, patroonheilige der wezen.
In 1823 stichtte de Maatschappij van Weldadigheid hier een rooms-katholieke kerk en zesendertig jaar later in 1859, kwam het bedehuis in bezit van de staat. Lees verder

Drenthe Rolde – Jacobuskerk

De Jacobuskerk in Rolde aan de Kerkbrink in het centrum van Rolde in de provincie Drenthe is een gotische kerk.

drenthe-rolde-jacobuskerk-1

De eerste houten kerk van Rolde werd gebouwd omstreeks 900. Lees verder

Drenthe Ieberen – Ieberenplas

drenthe-ieberen-ieberenplas-2In boswachterij Grolloo jn de provincie Drenthe ligt de Ieberenplas. Deze besloten zwemplas, aan de weg van Westerbork naar Schoonloo, ligt vlak bij het groepskampeerterrein ‘Uteringskamp’.Er is een zandstrand, picknickgelegenheid, toiletten en de kiosk is op zomerse dagen geopend. De plas en P-plaats (Ieberen, 9442 Elp) staan duidelijk met borden aangegeven. Lees verder

Drenthe Veenhuizen – Fochteloërveen

Het Fochteloërveen is een 2500 ha groot natuurgebied op de grens van de Nederlandse provincies Friesland en Drenthe, bij het dorp Veenhuizen. Het geldt als één van de weinige en best bewaarde hoogveengebieden in Nederland en zéér de moeite waard eens te bezoeken.

natuur-fochteloo-10

Het gebied is een restant van het uitgestrekte Drents-Friese hoogveengebied, dat sedert 1660 grotendeels is afgegraven (met name de Smilder venen aan de Drentse Hoofdvaart). Lees verder

Drenthe Eelde Paterswolde Vennebroek

Galerij

Deze galerij bevat 8 foto's.

Met enige regelmaat in het jaar wandelen we in Vennebroek in Paterwolde. Een prachtig wandelgebied waar je van de rust kunt genieten. Vennebroek is een landgoed van 17 hectare ten noorden van Paterswolde, grenzend aan het landgoed Friese Veen. Het … Lees verder

Drenthe Eelde Paterswolde – Paterswoldsemeer

Galerij

Deze galerij bevat 6 foto's.

Het Paterswoldsemeer (ook: Paterswoldse meer of Paterswoldermeer) is een meer ten zuidwesten van de Nederlandse stad Groningen in de provincie Drenthe. Het Paterswoldsemeer vormt een onderdeel van het Drents-Gronings merengebied. Inclusief het Hoornsemeer is het 270 hectare groot. Aan de … Lees verder

Markering vindplaats van het meisje van Yde – Derk den Boer

Omvangrijk kunstwerk in het landschap

De onthulling, op 21 april, van het monument ter markering van de vindplaats van het Meisje van Yde, komt op deze wijkwebsite ter sprake omdat de maker van het kunstwerk, Derk den Boer, in De Paddepoel woont en werkt.

Het kunstwerk dat in het landschap is gerealiseerd, draagt de titel Gebroken Cirkel, en die is, centraal in de kruin van de boom, in het ruim bemeten oppervlak, te herkennen.

Grote waardering

Tijdens de onthulling, in aanwezigheid van tal van hoogwaardigheidsbekleders t van de gemeente Tynaarlo ─ waarbinnen zich Yde bevindt ─, de instantie die tevens de opdrachtgever van het project is. Het meest opvallende, en tegelijkertijd het meest positieve in deze context, is het gegeven dat Derk den Boer dit kunstwerk heeft kunnen realiseren met stenen van verschillende afmetingen ─ variërend van relatief klein tot en met, in principe, onhandelbaar groot ─, welke alle uit de bodem van die gemeente afkomstig zijn en waarvan zo menige wellicht even lang als, of zelfs nog veel meer tijd in de grond hebben gelegen dan, het in 1897 gevonden veenlijk dat als Meisje van Yde de geschiedenis is ingegaan en dat inmiddels bij de tien meest bekeken expositiestukken van de wereld behoort.

Eén van de twee wethouders van de gemeente Yde, die bij de officiële onthulling aanwezig was, sprak met grote waardering over dit project van Derk den Boer. In haar voorkomen toonde ze zelf een intense kleurgevoeligheid en een daaraan gekoppeld inzicht in passende kleurcombinaties. Wellicht dat die sensitiviteit ertoe kan bijdragen dat het werk de nodige uitbreiding krijgt, zoals die aanvankelijk was voorzien en om financiële redenen nog niet tot in detail kon worden uitgevoerd.

Natuursteen als materiaal

Met Gebroken Cirkel heeft Derk den Boer zijn grootste landschapswerk tot dusver gerealiseerd. Daarvoor heeft hij gebruik gemaakt van meer dan zeshonderd zwerfkeien, die op ‘de plek des onheils’ van ruim een eeuw geleden, tezamen een labyrint vormen in de gestalte van een boom, die nu een vaste plek heeft gekregen in het landschap tussen Yde en Vries.

Gebroken Cirkel is niet het eerste landschapswerk dat Den Boer in praktijk heeft gebracht. In 2007 heeft de kunstenaar in Zeegse het project De Zevensprong aan de Zeegsesteeg voltooid. Weliswaar is dat een project van geringere proporties als dat in Yde, maar het valt zeer in de smaak bij degenen die het komen bekijken.

Deel van groter geheel
Het omvangrijke project bij Yde vormt een onderdeel van een groter geheel dat de kunstenaar van de overkoepelende benaming Oases in Stad en Land heeft voorzien. Dit meerledige project bestaat uit diverse plannen, waarvan een deel ─ het Rietland Oaseproject ─ in uitvoering is en een een ander deel zijn beslag nog moet krijgen. De daarin verankerde vruchtbaarheid ─ een eerste vereiste voor welke oase dan ook ─ kan rekenen op internationale aandacht, als Derk den Boer in december 2011 deze plannen zal presenteren in Florence, de meest klassieke kunststad van Italië. Dat gebeurt tijdens een grote kunstmanifestatie, op verzoek van de organisatie daarvan. Dat gebeuren heeft wereldwijde vermaardheid verworven als Biënnale (tweejaarlijkse manifestatie) van Florence.

Het feit dat een kunstenaar uit Groningen voor zo’n manifestatie wordt uitgenodigd, dient een gemeenschap ─ die zich lange tijd heeft willen manifesteren als kunststad welke zich kan meten met de grotere plaatsen in de randstad Holland ─ trots te stemmen, weliswaar zonder chauvinisme, maar met een gepast gevoel voor eigenwaarde.

Gestroomlijnde gevoelsmatigheid

Dat Derk den Boer een sterke gevoelsrelatie heeft met het fenomeen natuur en de daarbij behorende steensoorten, geniet in onze noordelijke stadswijken al geruime tijd bekendheid, en sedert kort wat meer doordat hij enige keren achtereen heeft deelgenomen aan de Doe Mee-dagen in Atelier Zonneschijn waar enkele stukken van hem waren uitgestald. Sommige daarvan waren eveneens te zien tijdens de Kunstmarkt die enige weken geleden, twee dagen achtereen in het Winkelcentrum Paddepoel, werd gehouden.

Al die van steen gemaakte stukken, zoals de cyclus Zwanenkring, getuigen van een diepgewortelde sensitiviteit, die naar de oppervlakte werd gestuwd om zich aldaar te uiten in beelden van vooral dieren. Desondanks vormen zij het bewijs voor de stelling dat erotiek aan de basis ligt van vrijwel alle vormen van kunst, wellicht met uitzondering van uitsluitend cerebrale kunst, dat wil zeggen die uitingen welke tot stand zijn gekomen als gevolg van uitsluitend nuchtere denkprocessen.

Instinctief vormgegeven

De door zachte rondingen en andersoortige welvingen tot uitdrukking gebrachte, instinctief vormgegeven, stukken oefenen zelf weer een zeer erotiserende aantrekkingskracht uit, waardoor je sterk geneigd bent deze stuk voor stuk aan te raken. Zeg maar gerust: te liefkozen. Dergelijke aanrakingen leiden niet zelden tot een getrapte vorm van vruchtbaarheid; in eerste instantie door de broodnodige wisselwerking tussen de subjectiviteit van de maker en die van de beschouwer. Dat is het wezenskenmerk van alle kunsten: de deelname van allen die ermee in ─ figuurlijke dan wel letterlijke ─ aanraking komen, want dat activerende element vormt de eerste opgave van openbare kunst in welke vorm dan ook.

(bron: heinz wallisch)

Een fotoreportage met tekst: klik hier